26 Haziran 2017 Pazartesi

İnsan endişeden yaratılmıştır.

Yazılı doğruların hepsini okuyamamaktan, kaliteli filmlerin tamamını izleyememekten, doğru duyguların alayını yaşayamamaktan endişe ediyorum. Öyle bir endişe ki beni başka endişelere götürüyor. Bu yolculuk ölümle veya aşkla bitecek muhtemel. Fakat her insan evladı bilir ki, ölüm ve aşk yeni bir başlangıçtır. Beni tüm bu endişeye rağmen yolda tutan yeniden başlama umudundan başka ne olabilir?

2 yorum:

Eylem dadaş dedi ki...

"Ailem arkadaşlarım var, bunun için Tanrıya her gün şükrediyorum.Fakat hala kendimi bir arayış içinde buluyorum. Ne aradığımı ise bilmiyorum.Bu devamlı olarak korktuğunuz bilmediğiniz bir şeye doğru hareket etmek gibi. Her zaman yapamadigim bir şeyler var. Gitmediğim bazı yerler, tanışmadığım bazı insanlar var.Hicbir zaman arkama yaslanıp Işte!bu deyip rahatlamadım.Yasamımda tek pisman olduğum zamanlar korkunun beni yendigi zamanlardır.Bazen hayatim boyunca yalnız kalmaktan korkuyorum.Bazen de söylediğim her seyin birer saçmalık olmasından...Kesinlikle havai biri değilim. Hepimizin karanlık taraflarının olduğunu düşünüyorum.Bazen sadece düsüncelerimin susmasına ihtiyaç duyuyorum."

salim efendi dedi ki...

Nitekim eskilerin dediği gibi, insanın en büyük laneti kendini kapatamamasıdır. İletişimi sonlandıramıyorsın, hiçbir şart altında kendini dinlenmeye, tam manasıyla etkisizliğe veremiyorsun. O yüzden sessizlik çok değerli.