16 Aralık 2016 Cuma

Yalnız adamın çok yorgun güncesinden bir kısım

Şöminenin kenarında otururken diğer tarafı soğuk kalıyordu vücudunun. O yüzden yarım saatte bir karşı koltuğa geçip diğer tarafını ısıtıyordu. Her geçişinde karşısındaki kişinin ne kadar da saf olduğunu düşünmeden edemedi. Ateşi azaltsana? Ama sonra neden aklına bir düşünce geldi, hep mantıklı olanı yapmak zorunda mıydı? Mantık kime göre neye göre doğruydu? Mutluluk mantıktan önemsiz miydi ki hep mantıklı olan seçilirdi. Neyse diye bitirdi sorularını. Şöyle sıcak sıcak uyuyayım.

Hiç yorum yok: