31 Mart 2016 Perşembe

Üzgün adamın yorgun karısı

Yatağını toplamaz, onu toplarken çaktırmadan izlerdi. Tabağını kaldırmaz, onu kaldırırken dikizlerdi. Kitap okumaz, onu okurken süzerdi. Şiir yazmaz, onu yazarken öperdi. Gece uyumaz, onu uyurken yaşardı. Adam üzgündü, karısı yorgun. Rolleri bazen değişirlerdi. Adam yorgun olurdu, karısı üzgün. Fakat hep huzurlu...

Hiç yorum yok: