20 Şubat 2014 Perşembe

Bütün çaylar kapalı ve şekersiz.

Her akşam kendimi bir deliyi izlerken buluyorum. Öyle ki, deli efendi bir eli cebinde diğeri eliyle hem sigara içip hem elma toplamanın peşinde. Bilmiyorum belki ayva belki şeftali ama birşey topladığı aşikar benim akıllı dostum. Sert ve öyle haşin koparmayı zararsız atlatabilecek bir meyve. Saçları dağınık ama çok erkeksi, belli ki yakışıklı bir deli bu. Adliye civarı meskeni. Arabada gördüğü yansımasıyla iki üç dakikalık bir restleşme oluyor sonra. Ben orda kalıyorum, tam o karşılaşmada ve onu izlediğim pencerede kendi yansımamı fark ediyorum fakat bir restleşme olmuyor. İki tarafta boynunu eğiyor, eğdi ve yine eğecek der gibi. Odak noktamı sokağa kaydırdım tekrar, gitmiş. Yine başbaşa kaldım, pencere yansımamla delice.

Hiç yorum yok: